5 อวัยวะส่วนเกินในร่างกาย: ทำไมวิวัฒนาการถึงยังเหลือพวกมันไว้?

1.ไส้ติ่ง

ในอดีต บรรพบุรุษของเรากินพืชและพืชที่มีเส้นใยสูงมาก ไส้ติ่งจึงมีขนาดใหญ่เพื่อช่วยในการย่อยเซลลูโลส แต่ปัจจุบันเมื่อเรากินอาหารที่ย่อยง่ายขึ้น ไส้ติ่งจึงหดเล็กลง

• ทำไมยังเหลืออยู่? แม้จะดูไร้ค่า แต่การวิจัยใหม่ๆ พบว่าไส้ติ่งอาจทำหน้าที่เป็น “Safe House” หรือที่เก็บกักจุลินทรีย์ชนิดดีไว้เติมกลับเข้าสู่ลำไส้หลังจากเราท้องเสียรุนแรงครับ

2.ฟันคุด

บรรพบุรุษยุคหินมีกรามที่กว้างและแข็งแรงกว่าเรามาก เพื่อใช้เคี้ยวเนื้อดิบ รากไม้ และถั่วแข็งๆ ฟันกรามชุดที่ 3 (ฟันคุด) จึงจำเป็นต่อการบดเคี้ยว

• ทำไมยังเหลืออยู่? เมื่อมนุษย์เริ่มรู้จักการใช้ไฟทำให้อาหารนิ่มลง กรามของเราจึงเล็กลงตามวิวัฒนาการ แต่ยีนที่สั่งให้สร้างฟันคุดยังไม่หายไป ทำให้มันพยายามงอกออกมาในพื้นที่ที่จำกัดจนเกิดอาการปวดนั่นเอง

3.กระดูกก้นกบ 

นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญว่าบรรพบุรุษของเราเคยมี “หาง” ครับ หางช่วยในการทรงตัวบนต้นไม้ แต่เมื่อเราเปลี่ยนมาเดินสองขา หางก็ค่อยๆ สั้นลงจนเหลือเพียงกระดูกชิ้นเล็กๆ ตรงปลายกระดูกสันหลัง

• ทำไมยังเหลืออยู่? แม้ไม่มีหาง แต่กระดูกก้นกบยังทำหน้าที่เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อและเอ็นสำคัญหลายส่วนในอุ้งเชิงกัน จึงยังมีความสำคัญในเชิงโครงสร้างอยู่บ้าง

4.กล้ามเนื้อใบหู

คุณเคยเห็นเพื่อนที่ “ขยับหู” ได้ไหมครับ? นั่นคือการทำงานของกล้ามเนื้อนี้ ในสัตว์อย่างแมวหรือสุนัข มันใช้หมุนใบหูเพื่อหาทิศทางเสียงโดยไม่ต้องหันหัว

• ทำไมยังเหลืออยู่? มนุษย์เรามีคอที่หมุนได้คล่องตัวและใช้สายตาควบคู่กับการฟังได้ดีอยู่แล้ว กล้ามเนื้อนี้จึงไม่ได้ถูกใช้งานอีก แต่ยีนที่สั่งให้สร้างมันขึ้นมายังคงส่งต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน

5.ขนลุก 

เวลาเราหนาวหรือตกใจ กล้ามเนื้อเล็กๆ ที่โคนขนจะหดตัวทำให้ขนลุก ในสัตว์ที่มีขนดก การทำแบบนี้จะช่วยกักเก็บความร้อน (สร้างชั้นอากาศ) หรือทำให้ตัวดูใหญ่ขึ้นเพื่อขู่ศัตรู

• ทำไมยังเหลืออยู่? มนุษย์ปัจจุบันมีขนที่บางเกินกว่าจะช่วยรักษาความร้อนหรือขู่ใครได้แล้ว แต่นี่เป็นปฏิกิริยารีเฟล็กซ์ที่ตกทอดมาจากระบบประสาทอัตโนมัติของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมครับ